Να #fygete κύριοι, να πάτε αλλού…

Την τελευταία περίοδο γινόμαστε όλοι θεατές ενός έργου το οποίο δεν είναι σαφές εάν είναι δράμα ή κωμωδία. Η αριστερή μας κυβέρνηση δίνεται η αίσθηση ότι προσπαθεί με κάθε τρόπο να φανεί ακόμη πιο ασυνεπής στις προεκλογικές της δεσμεύσεις και να ωθήσει την χώρα ένα βήμα ακόμη προς το γκρεμό. Η σκεπτική αυτή μετουσιώνεται σε πράξη μέσα από τις εξαγγελίες για αναδιανομή του πλούτου μέσα από την ασφαλιστική και φορολογική μεταρρύθμιση. Οι οικονομολόγοι όμως γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να συμβεί…

Κατ’ αρχήν η κυβέρνηση φαίνεται να βάλλει κατά των εχόντων. Ποίος είναι όμως στις μέρες μας ο έχων; Είναι εκείνος ο οποίος κερδίζει 1.000€/μήνα και με αυτά πρέπει να πληρώσει κάθε υποχρέωση και κάθε ανάγκη και δαπάνη του, η οποία από μόνη της αποφέρει έσοδα στο ταλαίπωρο κράτος (πρβλ. ΦΠΑ, κτλ.); Είναι εκείνος ο οποίος έτυχε να έχει κληρονομήσει ένα ακίνητο και θέλει να το κρατήσει; Είναι εκείνος ο οποίος πληρώνει στην ώρα του τις ασφαλιστικές του υποχρεώσεις γιατί εκείνη τη στιγμή θεωρεί ότι θα πάρει μία κάποια συγκεκριμένη σύνταξη; Όλοι αυτοί είναι έχοντες; Για τη κυβέρνηση είναι… Κι επειδή είναι θα πρέπει να πληρώσουν…

Θυμίζω μερικά αποσπάσματα από τις προηγούμενες ημέρες της αριστερής μας κυβέρνησης:

ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ…

Δεν καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ, μπήκαμε και σε άλλο μνημόνιο και κυρίως δεν χόρεψαν πεντοζάλι οι αγορές…  Αυτή λοιπόν η αριστερή κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα από αυτά που η ίδια η ιδεολογία της πρεσβεύει. Παρά μόνο μας διαλύει μέρα με τη μέρα. Και μάλιστα πολύ αργά και θολά… Ρίχνει προτάσεις στο τραπέζι για να δει τις αντιδράσεις μας αλλά κι αυτές έχουν αρχίσει και φθίνουν. Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο! Φοροδοτικά, ηθικά και κοινωνικά είναι εξοντωμένος. Δεν πάει άλλο… Δεν είναι δυνατόν να μην μπορεί να καλύψει τις τρέχουσες και προηγούμενες ανάγκες και την ίδια στιγμή να επιβάλλονται καινούργια μέτρα.. Κάτι πρέπει να γίνει!

Σύμφωνα με τους οικονομολόγους σε περιπτώσεις όπως η δική μας υπάρχουν δύο σχολές: η μία επιβάλλει τη θέσπιση υψηλότερων φόρων προκειμένου να συγκεντρωθούν έσοδα, η άλλη επιβάλλει τη θέσπιση χαμηλών φόρων προκειμένου να ανασάνει η οικονομία. Τη πρώτη λύση τη δοκιμάσαμε. Μήπως να δοκιμάσουμε και τη δεύτερη;

Άλλα υπάρχει και μία τρίτη: να φύγετε, να πάτε αλλού γιατί η κατάσταση δεν αντέχεται άλλο….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s