Απολιτίκ Πολιτισμός

* Δημοσιεύτηκε στο ειδησεογραφικό portal Zougla.gr στις 4-2-2012

Η χώρα μας το τελευταίο διάστημα διανύει την πιο κρίσιμη ιστορική, πολιτική και κυρίως οικονομική καμπή της από την εποχή της μεταπολίτευσης. Το κύριο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης περιόδου, το οποίο την καθιστά σημαντική για τις επερχόμενες εν γένει εξελίξεις στη χώρα μας, συνίσταται στην κατάρρευση των υφιστάμενων αξιών και των διαμορφωμένων προτύπων και τον επαναπροσδιορισμό τους. Με αυτό το δεδομένο, διαπιστώνεται μία βαθύτερη αλλαγή σε ό,τι αφορά την προσέγγιση του κοινωνικού συνόλου απέναντι σε διάφορα ζητήματα όπως την πολιτική.

Η πολιτική με μία απλουστευμένη και ίσως «ρομαντική» προσέγγιση συνίσταται στην ενασχόληση με τα κοινά με σκοπό την προσφορά στην κοινωνία. Δυστυχώς, όμως, αυτός ο ορισμός της πολιτικής έχει πλέον αντικατασταθεί με μία σαφώς πιο υλιστική άποψη τόσο για την ίδια την πολιτική όσο και για τους πολιτικούς.

Η κοινωνία βάλλεται από μέτρα τα οποία λαμβάνονται από την πολιτική εξουσία του τόπου, δηλαδή τους
πολιτικούς. Το γεγονός ότι οι πολιτικοί λαμβάνουν οδυνηρά για το λαό μέτρα, ενώ απολαμβάνουν ex officio σημαντικά προνόμια σε συνδυασμό με μία κοινωνία η οποία υποφέρει κάθε μέρα πιο πολύ από τις εξωγενώς επιβεβλημένες αποφάσεις των πολιτικών δικαιολογεί την αρνητική άποψη την οποία πλέον έχουν οι πολίτες για την κάστα των πολιτικών. Την άποψη αυτή ενισχύει η μόνιμη και ατιμώρητη εμπλοκή διαφόρων πολιτικών ονομάτων σε οικονομικά σκάνδαλα ακόμη και με την παραδοχή της αποδοχής χρηματικών «ενισχύσεων», όταν οι ίδιοι «δεν τα φάγανε μαζί» αλλά σίγουρα «μαζί θα τα δώσουνε». Ο λαός αισθάνεται έναν εμπαιγμό από τους πολιτικούς, καθώς εισπράττει τα μικροπολιτικά τους παιχνίδια, τις συμπράξεις αλλά και τις συζητήσεις τους, τα οποία λαμβάνουν χώρα πάντα «για το εθνικό συμφέρον και το κοινό καλό».

Το αποτέλεσμα αυτής της πραγματικότητας είναι ο λαός να έχει αποστραφεί την πολιτική με την αρχική της έννοια. Οι πολίτες αυτής της χώρας απηυδούν στο άκουσμα πολιτικού και σαστισμένοι περιμένουν τις επόμενες φορομπηχτικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Απόρροια αυτής της κατάστασης είναι η αποχή. Με την αποχή δεν αναφερόμαστε στην εκλογική αποχή, αλλά στην αποχή από τις εν γένει πολιτικές διαδικασίες.

Παλαιότερα, ο κόσμος είχε πολιτικές ανησυχίες, κομματικές προτιμήσεις και κριτικό πνεύμα. Σήμερα, επικρατεί μία πολιτική αποχαύνωση. Οι παλαιότερες γενιές έχουν απογοητευτεί και οι νεότερες γενιές δεν βρίσκουν κανένα έρεισμα για την ενασχόλησή τους με την κοινωνία.

Αυτή όμως η πολύ καλά και συνειδητά οργανωμένα πολιτική κοίμηση του λαού είναι αμιγώς επικίνδυνη στους καιρούς που διανύουμε. Ο κίνδυνος συνίσταται στην έλλειψη κριτικής και αντίδρασης από τους πολίτες στις πολιτικές επιλογές, γεγονός που εξυπηρετεί εκείνους οι οποίοι επιβάλλουν και αποκερδαίνουν. Η πρόσφατη τοποθέτηση υπηρεσιακού πρωθυπουργού στα ηνία της χώρας ο οποίος δεν αναδείχθηκε με αμιγώς πολιτικές και δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά με τη συναίνεση κάποιων πολιτικών δυνάμεων συνιστά την μεγαλύτερη απόδειξη ότι το πολιτικό μας σύστημα έχει καταρρεύσει, αφού οι αντίπαλοι πλέον συγκυβερνούν, η πολιτική κριτική έχει πάψει να υφίσταται, αφού το κριτήριο της επιλογής προσώπου δεν ήταν η πολιτική οξυδέρκεια αλλά η γνώση επί των οικονομικών και τέλος, η δημοκρατία έχει τεχνηέντως καταλυθεί, αφού δεν επιλέχθηκε καμία νομιμοποίηση από τη λαϊκή βάση αλλά αρκέστηκαν οι εντολοδότες σε μία ευρύτερη κομματική συναίνεση, μεταξύ τους… Άλλωστε, προξενεί εντύπωση λίγους μήνες νωρίτερα πόσο φοβήθηκαν οι αγορές, οι πολιτικές δυνάμεις αλλά κι εμείς οι ίδιοι την πιθανότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος για τις επόμενες δανειακές συμβάσεις. Σε ποια ευνομούμενη και πολιτικά ενεργή χώρα η προσφυγή στη λαϊκή βάση προξενεί απώλειες στις χρηματαγορές και συνιστά απειλή για την ίδια της την ύπαρξη;

Κοντολογίς, οι επιλογές των πολιτικών σε συνδυασμό με τις αυξημένες υποχρεώσεις των πολιτών έχουν αποδυναμώσει την πολιτική μας αντίληψη και διάθεση. Η πραγματικότητα αυτή όμως δεν αποτελεί ένδειξη μίας υγιούς κοινωνίας. Παρόλες τις κακές συγκυρίες και τις ευρύτερες δυσοίωνες συνθήκες η ύπνωσή μας πρέπει να σταματήσει. Τα συμφέροντα σταδιακά μας αποκοιμίζουν κι εμείς πρέπει να συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε. Η δημοκρατία με την αρχέγονη έννοια του κυρίαρχου λαού πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες της και να μην αφήσει περιθώρια για λιποψυχίες ή αποχές.

Εσύ τι θα κάνεις; Θα τους αφήσεις;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s