Οικονομική κρίση ή αναδιανομή γεωπολιτικών δυνάμεων

* Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο οικονομικό ένθετο της εφημερίδας «Η Καθημερινή» (8-8-2010)

H οικονομική κρίση αποτελεί μια μακρά περίοδο αναπροσαρμογής αξιών και δεδομένων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αφετηρία της τοποθετείται στη φούσκα των εταιρειών της τεχνολογίας το 2001, για να γίνει επί της ουσίας αισθητή παγκόσμια, με την έκρηξη της στεγαστικής φούσκας το 2007 στις ΗΠΑ και τα φαινόμενα ντόμινο σε όλη την υφήλιο.

Σήμερα, η παγκόσμια οικονομική κρίση αποδεδειγμένα έχει αρχίσει να λαμβάνει έντονα πολιτικές διαστάσεις. Σε αυτήν τη διαπίστωση συνηγορούν πλήθος γεγονότων, όπως η επιθυμία των κυβερνήσεων να γίνουν εκείνες πλέον οι ρυθμιστές των αγορών. Ειδικότερα, στον απόηχο της στεγαστικής κρίσης το 2008, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ διοχέτευσε έκτακτη ρευστότητα ύψους 50 δισ. δολαρίων στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, ενώ λίγες ημέρες αργότερα το Κογκρέσο ενέκρινε το σχέδιο για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αξίας 700 δισ. δολαρίων. Επίσης, η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας προσέφερε προς το ρωσικό χρηματοπιστωτικό σύστημα έκτακτη βοήθεια ύψους 130 δισ. δολαρίων, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τις μετοχές, που σημείωσαν τη μεγαλύτερη διολίσθηση σε διάστημα 10 ετών.

Σήμερα, οι εξελίξεις είναι δραστικές και ρευστές σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Ευρώπη διαφαίνεται το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Ζώνης του Ευρώ ή έστω η απομάκρυνση από αυτή διαφόρων χωρών. Στο συγκεκριμένο δε οικονομικό και πολιτικό σκηνικό η Γερμανία παίζει σημαντικό ρόλο, δεδομένης της εξαγωγικής οικονομίας της. Οι εξελίξεις στη Ζώνη του Ευρώ επηρεάζουν άρρηκτα την πορεία ισοτιμίας ευρώ/δολαρίου, η οποία αρκετοί εκτιμούν ότι θα φθάσει σε επίπεδα 1/1. Το αμερικανικό δολάριο βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση και με τις επιλογές της Κίνας, γεγονός το οποίο αποδείχτηκε περίτρανα, με τις επιθυμίες της Ουάσιγκτον, το Πεκίνο να «απελευθερώσει» σταδιακά το γουάν έναντι του δολαρίου. Η δε Κίνα πλέον προβαίνει συνεχώς σε κινήσεις οι οποίες υποδηλώνουν την επιθυμία της να αποτελέσει κύριο μοχλό της παγκόσμιας οικονομίας, όπως η αγορά δεκαετών ομολόγων του ισπανικού δημοσίου, αξίας 400 εκατ. ευρώ, και η σημαντική αύξηση των κινεζικών επενδύσεων σε χρυσό ακόμη και μέσα από δημοπρασίες του ΔΝΤ. Αλλωστε, είναι ακόμη νωπή η πρόταση της Κίνας και της Ρωσίας στη σύνοδο του G20 τον Απρίλιο του 2009 για τη δημιουργία ενός παγκοσμίου νομίσματος. Μέσα σε αυτό το κλίμα ενδεικτική είναι η στροφή την οποία εμφανίζουν πλέον οι επενδυτές αναφορικά με τα σταθερά επενδυτικά καταφύγια όπως είναι κατ’ εξοχήν ο χρυσός.

Επίσης, στο ανωτέρω κλίμα αστάθειας και αβεβαιότητας εντάσσεται και το ζήτημα της ενέργειας. Σε τροχιά ανόδου βρίσκεται και η τιμή του πετρελαίου φτάνοντας στα 80 δολ. ανά βαρέλι, ενώ αρκετοί είναι εκείνοι που προβλέπουν ότι η τιμή του μαύρου χρυσού μπορεί να ξεπεράσει εκ νέου τα 100 δολάρια.

Συνοψίζοντας, τα ανωτέρω αποδεικνύουν ότι η οικονομική κρίση υπήρξε ίσως το τέλειο άλλοθι για μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιανομή δυνάμεων. Οι κυβερνήσεις αξιοποίησαν στο έπακρο τα λάθη κάποιων παραγόντων της αγοράς και εμφανιζόμενες ως σωτήρες ανέλαβαν τα χρέη και πλέον διαπραγματεύονται επιρροές και ζώνες. Στον απόηχο αυτού του κλίματος, οι παγκόσμιες αγορές αναπροσαρμόζονται, αμφισβητούν οικονομικά δεδομένα, τα οποία κάποια χρόνια πριν θεωρούνταν σταθερά και προσπαθούν να εντοπίσουν επενδύσεις, οι οποίες θα μείνουν αλώβητες από τη δίνη των παγκοσμίων εξελίξεων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s