Γενιά του Πολυτεχνείου τότε. Γενιά της κρίσης σήμερα

* Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα http://www.zougla.gr (20-5-2010)

Στις αρχές της δεκαετίας του 90’, όλοι βλέπαμε την παρέα των Απαράδεκτων στους τηλεοπτικούς μας δέκτες. Μία από τις φιγούρες της συντροφιάς ήταν κι ο Σπύρος. Το προφίλ του αποτελούσε τη μικρογραφία του τότε σαραντάρη που ανήκε στη μεσαία τάξη, ο οποίος συχνά αναφερόταν στο αριστερό του παρελθόν και βέβαια στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Το Πολυτεχνείο για τη γενιά εκείνη δεν ήταν απλώς η ανάμνηση μίας νύχτας αλλά το σύμβολο μίας ολόκληρης εποχής. Το Πολυτεχνείο αποτέλεσε την αντίδραση στην επιβολή της εξουσίας και το λαϊκό αίτημα για την επιστροφή της δημοκρατίας. Το Πολυτεχνείο τιμώρησε μία παρέα επίορκων στρατιωτικών κι ανέδειξε μία ολόκληρη γενιά πολιτικών και πολιτών, τη γενιά του Πολυτεχνείου.

Στις μέρες μας, δίνεται η εντύπωση ότι ζούμε ένα καινούργιο Πολυτεχνείο. Η γενιά που τώρα ανδρώνεται -όπως και τότε η γενιά του Πολυτεχνείου- έχει πλέον αποκτήσει ένα σημείο αναφοράς, το οποίο θα στιγματίσει τον τρόπο σκέψης της, ίσως για την υπόλοιπη ζωή της, την κρίση.

Αναφερόμενοι στη κρίση, δεν κάνουμε λόγο μόνο για την οικονομική κρίση, αλλά και την κρίση της πολιτικής και των πολιτικών, των αξιών, της ηθικής και των αρχών.

Την παρούσα περίοδο, οι νέοι θέτουν υπό αμφισβήτηση όλες τις δομές ενός σύγχρονου κράτους. Δεν πιστεύουν ότι η οικονομία θα ανακάμψει, αδιαφορούν για τις υπάρχουσες πολιτικές, χλευάζουν τους πολιτικούς, κάνουν εκπτώσεις στις αξίες τους, διαπραγματεύονται την ηθικής τους και επαναπροσδιορίζουν τις αρχές τους. Δυστυχώς, όμως, κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει …

Η κρίση αυτή, για τη γενιά των σύγχρονων εικοσάρηδων, δεν θα είναι ανάμνηση ενός μήνα αλλά το σύμβολο μίας άλλης ολόκληρης εποχής. Η ευχή είναι από αυτή τη κρίση να μην αναδειχθούν πολιτικοί του τύπου της γενιάς του Πολυτεχνείου, οι οποίοι, επικαλούμενοι από τότε την προσφορά τους, να αποκερδαίνουν οφέλη και αξιώματα μέχρι σήμερα. Η ευχή είναι, από αυτή τη κρίση, να προκύψουν οφέλη για αυτή τη γενιά, η οποία θα είναι η πρώτη που θα περάσει χειρότερα από τη προηγούμενη. Τα οφέλη δεν θα πρέπει να περιγράφονται με μηδενικά αλλά με όραμα για ένα καλύτερο αύριο για αυτή τη χώρα, που σε λίγα χρόνια, δυστυχώς, θα κληθούμε εμείς να ανασύρουμε από τις στάχτες της.

Ελπίζω να τα καταφέρουμε, για να μην αναρωτιόμαστε – σε μερικές δεκαετίες – σαν τον Σπύρο: Τι έγινε, ρε παιδιά;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s