Gamato.info: Τις τελευταίες μέρες η χώρα μας ζει στιγμές … Σουηδίας

Η περίπτωση του gamato.info είναι μόνο η αφορμή για την ελληνική πραγματικότητα. Τις τελευταίες μέρες η χώρα μας ζει στιγμές … Σουηδίας.

Πριν από κάποιους μήνες, το «Πειρατικό Κόμμα» (Piratpartiet) που ιδρύθηκε στη Σουηδία για την ελευθερία στο διαδίκτυο και εναντίον των πνευματικών δικαιωμάτων στο Internet μπήκε πέρυσι στην Ευρωβουλή με 7,1% και εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή. Ίσως αυτό να ήταν η απάντηση του Σουηδικού λαού στην καταδίκη των τεσσάρων ιδρυτών της ιστοσελίδας «the pirate bay», οι οποίοι νωρίτερα καταδικάστηκαν από δικαστήριο της Στοκχόλμης σε ένα χρόνο φυλάκιση και πρόστιμο ύψους 2,7 εκατομμυρίων ευρώ.

Στην Ελλάδα, το κλείσιμο του site gamato.info τείνει να λάβει αντίστοιχες διαστάσεις. Λεπτά μετά τη σύλληψη μίας «διαδικτυακής παρέας» λίγων ανθρώπων, οι οποίοι φέρονται να συνέδραμαν ως διαχειριστές τα μέλη της ιστοσελίδας gamato.info να ανταλλάσσουν ηλεκτρονικά ταινίες, μουσική αλλά και προγράμματα, το ελληνικό διαδίκτυο κατακλύστηκε από χιλιάδες διαμαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι ένιωθαν ότι προσβάλλονταν το «νόμιμο δικαίωμά τους» να ανταλλάσσουν ελεύθερα αρχεία τα οποία προστατεύονταν από το νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Χαρακτηριστική έκφανση αυτού του «νόμιμου δικαιώματος» αποτελεί το γεγονός ότι το site gamato.info αριθμούσε περίπου 850.000 μέλη και 16.000.000 επισκέπτες ημερησίως, δηλαδή σχεδόν το 1/10 του πληθυσμού της Ελλάδας ήταν μέλη του και 1,5 φορά ο πληθυσμός της χώρας μας το επισκέπτονταν ημερησίως. Επιπλέον, οι διαμαρτυρίες αυτές δεν περιορίστηκαν σε κείμενα και αναφορές σε sites και blogs, αλλά πήραν τη μορφή λαϊκής κινητοποίησης μέσα από πολυάριθμα group στους ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και καλέσματα για κάθοδο στους δρόμους.

Η άνθιση της τεχνολογίας και η έξαρση της χρήσης του Internet έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις σε νομικούς κύκλους και μη για το μέλλον των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας την εποχή του Internet. Παλαιότερα, ας θυμηθούμε τις υποθέσεις της Mymp3.com και της Napster, τη ψηφιακή βιβλιοθήκη της Google, τα συστήματα διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων (Digital Rights Managements Systems), την πρόταση της Apple για να πωλούνται τα ψηφιακά τραγούδια χωρίς πνευματικά δικαιώματα και την αρνητική απάντηση της Warner…

Από την μία πλευρά στέκονται οι δημιουργοί και οι διαχειριστές έργων τα οποία προστατεύονται από τη πνευματική ιδιοκτησία, οι οποίοι υποστηρίζουν σθεναρά την εφαρμογή των νόμων, λέγοντας ότι «η Πειρατεία σκοτώνει τη μουσική». Η στάση αυτή κρίνεται σαφώς αιτιολογημένη καθώς για εκείνους η προστασία αυτών των δικαιωμάτων συνιστά προϋπόθεση της ύπαρξής τους.

Από την άλλη πλευρά βρίσκονται όλοι εκείνοι οι οποίοι θεωρούν ότι το Internet αποτελεί μία κοινωνία κοινοκτημοσύνης, στην οποία υπάρχουν δημιουργοί αλλά δεν υπάρχουν δικαιούχοι δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η άποψη αυτή βρίσκει έρεισμα στην ανάπτυξη εφαρμογών οι οποίες δεν προστατεύονται από τα συμβατικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως τα open-source προγράμματα, αλλά και στην ευρεία χρήση των προγραμμάτων ανταλλαγής δεδομένων (peer-to-peer file-sharing).

Τα τελευταία έχουν επικριθεί αρκετά με το αιτιολογικό ότι συνδράμουν τα μέγιστα της παράνομη ανταλλαγή πληροφοριών που προστατεύονται από την πνευματική ιδιοκτησία. Η πρώτη σημαντική υπόθεση, η οποία βέβαια κατέληξε να γίνει συνδρομητική υπηρεσία, ήταν το Napster. H νομική βάση σύμφωνα με την οποία οι αυστραλιανές αρχές διέταξαν το κλείσιμό του ήταν το γεγονός ότι από τη στιγμή που το Napster συνέλεγε δεδομένα από τους χρήστες και δημιουργούσε στον server του μία κεντρική λίστα, όπου κανείς εντόπιζε ποιος χρήστης είχε το αρχείο το οποίο ήθελε να αντιγράψει, παρείχε ουσιαστική συνδρομή στην διακίνηση προστατευόμενων αγαθών. Παράλληλα με το κριτήριο της ουσιαστικής συνδρoμής, σημαντικό ρόλο έχει παίξει και το κριτήριο της οικονομικής ωφέλειας των διαχειριστών των προγραμμάτων peer-to-peer μέσα κυρίως από τις διαφημίσεις που εμφανίζονται στα αντίστοιχα sites. Ωστόσο, τα προγράμματα ανταλλαγής δεδομένων οφείλουν κατά το μεγαλύτερο μέρος την ύπαρξή τους στο νομικό επιχείρημα ότι από αυτά τα δίκτυα δεν διακινούνται μόνο αρχεία τα οποία προστατεύονται με το νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά και αρκετά τα οποία δεν υπόκεινται στους σχετικούς περιορισμούς.

Από τη μία πλευρά τα δίκτυα και οι ιστότοποι ανταλλαγής δεδομένων – όπως και το gamato.info – πολλαπλασιάζονται και βελτιώνονται κι από την άλλη πλευρά οι εταιρίες πιέζουν τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα, όπως συνέβη στη Γαλλία όπου δια νόμου επιβάλλεται πλέον η διακοπή της πρόσβασης στο Internet για εκείνους που «κατεβάζουν» επανειλημμένα παράνομα πολιτιστικά προϊόντα.

Καταλήγοντας, καθίσταται σαφές ακόμη μία φορά ότι ένα από τα πιο σημαντικά «φιλοσοφικά» ερωτήματα των ημερών μας είναι το εξής: Είναι το Internet το τέλος των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s