Άσυλο: Δράση και Αντίδραση

Για ακόμα μία φορά το άσυλο των ιδεών μετατράπηκε σε προστασία άνομων πράξεων…

Προχθές μία  26χρονη κοπέλα πέθανε στο χώρο της Θεολογικής Σχολής  του ΑΠΘ από χρήση ναρκωτικών, ενώ πριν από λίγες ημέρες άγνωστοι μπήκαν στο Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του ΑΠΘ και έκλεψαν υπολογιστές και άλλα αντικείμενα.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν γιατί ο πανεπιστημιακός χώρος προστατεύεται από το ΑΣΥΛΟ…

Εγώ προσωπικά – απεκδυόμενος την επαγγελματική μου ιδιότητα για αυτές τις γραμμές – αντιλαμβάνομαι το πανεπιστημιακό άσυλο ως την ανεπίτρεπτη επέμβαση των οποιοδήποτε δυνάμεων μιας πολιτείας σε χώρους όπου προωθείται η ανταλλαγή απόψεων και η προαγωγή της επιστήμης προς όφελος των τελευταίων. Από αυτό το πρόχειρο ορισμό κρίνω ότι δεν προκύπτει αναφορά σε παράνομες δραστηρίοτητες και εγκληματικές ενέργειες. Γιατί λοιπόν αυτές να οι δραστηριότητες και οι ενέργειες να εμπίπτουν στη προστασία του ασύλου?

Παλαιότερα και κυρίως μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα το πανεπιστημιακό άσυλο είχε ένα σαφέστατο λόγο ύπαρξης: την αποφυγή εισβολών στο χώρο των πανεπιστημίων. Με το πέρασμα των χρόνων, θεωρώ ότι ο λόγος αυτός έπαψε να υπάρχει, καθώς η Δημοκρατία αποκαταστάθηκε και οι θεσμοί που τότε επλήγησαν, άρχισαν να βρίσκουν την χαμένη δυναμική τους. Σε αυτές τις σκέψεις θα πρέπει να προσθέσουμε το γεγονός ότι το ίδιο το Σύνταγμά μας προστατεύει τις ατομικές ελευθερίες, την προσωπικότητα του ατόμου και την ελευθερία του λόγου και των ιδεών. Άρα, με αυτές τις σκέψεις καθίσταται σαφές ότι ο λόγος ύπαρξης του πανεπιστημιακού ασύλου έχει ατονίσει καθώς οι λόγοι ύπαρξής του είτε έχουν εκλείψει, είτε έχουν καλυφθεί με άλλους τρόπους.

Στο ανωτέρω συμπέρασμα, θα πρέπει να προσθέσουμε το γεγονός ότι το πανεπιστημιακό άσυλο έχει καταστρατηγηθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Είναι θλιβερό το γεγονός ότι το πανεπιστημιακό άσυλο δεν θυμάμαι να το έχει επικαλεσθεί κάποιος καθηγητής γιατί εξέφρασε μία ακραία ιδέα, αλλά το επικαλούνται συνήθως άτομα τα οποία το χρησιμοποιούν για να «προστατεύσουν» παράνομες πράξεις. Με άλλα λόγια, το άσυλο δεν το επικαλούνται αυτοί για τους οποίους υπάρχει, αλλά αυτοί για τους οποίους δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Επιπλέον, θα έπρεπε να κάνουμε και αναφορά στο νόμο που τάχα καταργεί το άσυλο… Το μόνο που θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος για αυτό το νομοθέτημα είναι ότι δεν καταργεί το άσυλο. Αν το καταργούσε θα βλέπαμε αστυνομικές δυνάμεις κατά τα πρόσφατα έντονα επεισόδια μέσα στο Πολυτεχνείο κι όχι απ’ έξω θεατές. Κι αυτό γιατί ο δρόμος για την άρση του ασύλου περνάει από τη Σύγκλητο, δηλαδή από πλειοψηφίες και συμφέροντα. Αντίθετα, η τάξη και ο νόμος δεν πρέπει να περνάνε από εκεί. Όπως δικαίωμα έχει ο Εισαγγελέας να επέμβει πάραυτα σε κάθε περίπτωση παρανομίας, αλλά πάντα στα όρια του ίδιου του Συντάγματος, έτσι θα πρέπει να επέμβει και όταν σημειώνονται έκτροπα στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Ακούς εκεί, ΑΣΥΛΟ? Άσυλο είναι όταν καταστρέφονται περιουσίες? Άσυλο είναι όταν πεθαίνουν νέοι άνθρωποι από ναρκωτικά? Άσυλο είναι όταν καίγονται ελληνικές σημαίες?

Όλοι μας και κάθε ένας ξεχωριστά έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται για τα όσα δεν του αρέσουν – ή διαφωνεί – σε αυτή τη χώρα. Πάντα όμως σεβόμενος τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του συμπολίτη του.

Συνεπώς, ας ξανασκεφτούμε λίγο το άσυλο… Χρειάζεται? Σε ποιους και γιατί? Είναι η ελευθερία ή η ασυδοσία? Δηλώνω υπέρμαχος της ελευθερίας και πάντως απεχθάνομαι την ασυδοσία. Ναι στο άσυλο των ιδεών, των γνώσεων και των ιδανικών. Όχι στο άσυλο των ανομιών, των εγκλημάτων και των ατιμιών.

Εσείς τι λέτε?

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s