ΜΔΤΔΓΝΔΤΠ ή Μην Διακόπτετε Τις Διαφημίσεις Για Να Δείξετε Το Πρόγραμμα

* Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στο νομικό περιοδικό LAW+ (Τεύχος 3, Σεπτ. 07′)

Κάποτε η τηλεόραση ήταν ένα μέσο ψυχαγωγίας, ένας τρόπος ενημέρωσης, μία μορφή ξεκούρασης. Κάποτε η τηλεόραση έδειχνε πρόγραμμα και λίγες διαφημίσεις. Τώρα δείχνει διαφημίσεις και λίγο πρόγραμμα. Είναι γεγονός ότι ενώ υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που διέπει – μεταξύ άλλων – τη μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων από τους τηλεοπτικούς σταθμούς, εντούτοις δεν τηρείται πλήρως. Πρόκειται για το Νόμο 2328/1995 σε συνδυασμό με το ΠΔ 100/2000 για την εναρμόνιση της ελληνικής ραδιοτηλεοπτικής νοµοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας 97/36/ΕΚ. Τα συγκεκριμένα νομοθετικά κείμενα φαίνεται ότι μάλλον διευκολύνουν την έκνομη εκτέλεσή τους παρά συμβάλλουν στη προσπάθεια «εξυγίανσης» της ελληνικής τηλεοπτικής πραγματικότητας. Ο αναγνώστης τους μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι οι ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών ανατρέχουν σε νόμους μόνο όταν πρόκειται να συνασπιστούν επειδή δεν πήραν μερίδιο στη πίτα της μετάδοσης αθλητικών οργανώσεων. Ο λόγος έγκειται στη πληθώρα παραβάσεων στις οποίες οι τελευταίοι συστηματικά υποπίπτουν.

Αρχικά, δεν τηρούν τους διαφημιστικούς χρόνους. Πόσες είναι οι φορές που βλέπετε διαφημίσεις πριν ξεκινήσει το αγαπημένο σας σήριαλ, ακολουθούν οι τίτλοι και μετά ξανά διαφημίσεις; Το ίδιο δε συμβαίνει και στο τέλος; Διαφημιστικό διάλειμμα, τίτλοι, χορηγοί και ξανά διαφημίσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 5, παρ 2, σημ δ του ανωτέρω Διατάγματος, στις σειρές αυτοτελών εκπομπών πρέπει να παρέρχεται διάστημα 20 τουλάχιστον λεπτών μεταξύ δύο διαδοχικών διαφημιστικών διακοπών κατά τη διάρκεια της εκπομπής. Η διάταξη αυτή σε συνδυασμό με την παρ 3 του ανωτέρω άρθρου όπου αναφέρεται ότι ο μέγιστος χρόνος μετάδοσης διαφημιστικών μηνυμάτων ανά ώρα δε θα πρέπει να υπερβαίνει τα 12 λεπτά, και πως κάθε διακοπή προγράμματος για τη μετάδοση διαφημίσεων δε μπορεί να υπερβαίνει τα τέσσερα λεπτά της ώρας, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατόν οι συγκεκριμένες εκπομπές να διακόπτονται πάνω από τρεις φορές την ώρα για διαφημίσεις. Ειδική περίπτωση αποτελούν οι μεταδόσεις κινηματογραφικών έργων, όπου επιτρέπονται εννιάλεπτα διαφημιστικά διαλείμματα κάθε 45 λεπτά.

Σταχυολογώντας τις διατάξεις των ανωτέρω νομοθετικών κειμένων, ο αναγνώστης είναι σε θέση να εντοπίσει και κάποιες άλλες απαγορεύσεις στις οποίες εμπίπτουν συστηματικά οι τηλεοπτικοί σταθμοί. Πρώτον, οι τηλεοπτικοί σταθμοί δε θα πρέπει να μεταδίδουν διαφημίσεις αλκοολούχων ποτών που να προκαλούν την εντύπωση ότι η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών ευνοεί την κοινωνική ή σεξουαλική επιτυχία (άρθρο 5, παρ 9, σημ γγ, ΠΔ 100/2000). Και η διαφήμιση που η πρωταγωνίστρια ρίχνει πάνω στο πρωταγωνιστή το διαφημιζόμενο ποτό και το πίνει από το σώμα αυτού τι συνιστά; Επίσης, οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν την υποχρέωση να οργανώνουν σειρές εκπομπών για την προβολή της ορθής χρήσης της ελληνικής γλώσσας ή την εκμάθησή της από ξένους ή αναλφάβητους (άρθρο 3, παρ 19, Νόμος 2328/1995). Εγώ συγγνώμη αλλά δεν είδα τίποτα… Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το άρθρο 8, παρ 1 του ΠΔ 100/2000 οι τηλεοπτικοί σταθμοί οφείλουν να μη μεταδίδουν προγράμματα, τα οποία ενδέχεται να βλάψουν τη διανοητική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων και ιδίως προγράμματα που περιέχουν πορνογραφικές σκηνές ή σκηνές άσκοπης βίας ή να μεταδίδουν στα ειδησεογραφικά τους προγράμματα με σκηνές φυσικής βίας χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο για την πληροφόρηση του κοινού. Από τη διάταξη αυτή φαίνεται ότι οι ιδιοκτήτες σταθμών συμπέραναν τα εξής: αφενός ότι οι σκηνές βίας στα ειδησεογραφικά προγράμματα επιτρέπονται ως «αναγκαίες» (ότι π.χ. σκηνές βίας από επεισόδια στη Βουλή της Ταϊλάνδης ή από αγώνα τοπικής ομάδας στη Βραζιλία είναι «αναγκαίες»), αφετέρου ότι δεν υπάρχει απαγόρευση για τη προβολή πορνογραφικών σκηνών στα ειδησεογραφικά προγράμματα των καναλιών (γι’ αυτό κάθε φορά που εξαρθρώνεται μία σπείρα εμπόρων λευκής σαρκώς νιώθουμε ότι έχουμε βρεθεί σε όλα τα «πολιτιστικά κέντρα» της Λεωφ. Συγγρού;).

Συνοψίζοντας, αναρωτιέμαι για το ρόλο και τη λειτουργία του ΕΣΡ, το οποίο ενεργεί και αυτεπάγγελτα. Και δεύτερον μου έχει δημιουργηθεί η αίσθηση ότι έχω εθιστεί τόσο στις διαφημίσεις που όταν «παίζει» το πρόγραμμα εγώ θέλω να αλλάξω κανάλι. Αλλά μάταια. Ή που θα παίζουν όλα τα κανάλια συγχρόνως διαφημίσεις, ή που θα παίζουν όλα συγχρόνως τα προγράμματά τους.

ΥΓ: Η ΕΡΤ γιατί δείχνει κι αυτή τόσες διαφημίσεις;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s