Γράμμα από τη Γη…

* Το άρθρο αυτό αποτελούσε τη συμμετοχή μου στο διεθνή διαγωνισμό εργασιών για νέους σχετικά με το περιβάλλον που οργανώθηκε από το Goi Peace Foundation (Tokyo, 2005)

Αγαπητέ Άρη,

Στο τελευταίο σου γράμμα με ρώταγες πως είμαι. Είμαι άρρωστη. Οι κάτοικοί μου δε νοιάζονται καθόλου για εμένα. Η αλήθεια είναι ότι τους τελευταίους αιώνες με έχουν ταλαιπωρήσει πάρα πολύ. Αν με κοιτάξεις θα δεις πολλές πληγές πάνω μου. Η κατάσταση είναι δύσκολη αλλά ευτυχώς ακόμα αναστρέψιμη.

Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν κάποιες ενώσεις ανθρώπων που με νοιάζονται. Όμως αυτοί οι φορείς δεν έχουν και πολλούς συμμάχους. Πολλές φορές με υπερασπίζονται απέναντι σε κυβερνήσεις κρατών που δε με σκέφτονται. Πολλές φορές δεν έχουν τα μέσα για να περάσουν τα μηνύματά μου στους κατοίκους μου. Πολλές φορές αυτοί οι φορείς δεν αρκούν… Τις προσπάθειές τους για ένα καλύτερο μέλλον εγώ τις νιώθω. Αλλά για να γίνω καλά θα πρέπει όλοι οι άνθρωποι σε κάθε πτυχή της καθημερινή τους ζωής να έχουν συνήθειες που να μη με βλάπτουν.

Για παράδειγμα, οι άνθρωποι θα πρέπει στο σπίτι τους να μειώσουν τα σκουπίδια, ιδιαίτερα εάν κατοικούν σε μικρά νησιά ή ορεινά μέρη, όπου ενδέχεται να μην υπάρχει κατάλληλη υποδομή για την αποκομιδή των απορριμμάτων. Επίσης, καλό θα ήταν να αποφεύγουν τη χρήση πλαστικών ειδών μιας χρήσης και να λένε «όχι» στις πλαστικές σακούλες ή, τουλάχιστον, να προτιμούν τις ανακυκλωμένες. Ακόμη, θα ήθελα να παίρνουν απορρυπαντικά σε συμπυκνωμένη μορφή, επειδή απαιτούν μικρότερη συσκευασία ή σε χάρτινη συσκευασία. Επιπλέον, θα μου άρεσε αν οι άνθρωποι απέφευγαν τις μπαταρίες που περιέχουν κάδμιο ή υδράργυρο και προτιμούσαν τις επαναφορτιζόμενες. Μία ακόμη ιδέα θα ήταν να ανακύκλωναν το χαρτί και να μην χρησιμοποιούσαν «ρολό» κουζίνας αλλά υφασμάτινες πετσέτες. Το χαρτί πετιέται μετά τη χρήση του, ενώ για τη λεύκανσή του απαιτείται χλώριο που ρυπαίνει το περιβάλλον. Τέλος, οι κάτοικοί μου δε θα πρέπει να ξεχνάνε ότι τα αλουμινένια κουτάκια ανακυκλώνονται και ότι η ανακύκλωσή τους βοηθάτε να μειωθεί η εξόρυξη βωξίτη, να εξοικονομηθεί ενέργεια και να περιοριστεί ο όγκος των σκουπιδιών.

Ένας άλλος τομέας που θα μπορούσαν να δείξουν οι άνθρωποι ότι με νοιάζονται είναι η εργασία τους. Εκεί, θα μπορούσαν να αρχίσουν προγράμματα ανακύκλωσης γυαλιού, αλουμινίου και χαρτιού τοποθετώντας ειδικούς κάδους σε εμφανή και λειτουργικά σημεία. Επίσης, θα με βοήθαγε πολύ αν εφάρμοζαν το σύστημα φωτοτυπιών διπλής όψης, γιατί έτσι αυτοί θα εξοικονομούσαν χιλιάδες σελίδες χαρτιού κι εγώ εκατοντάδες δένδρα. Επίσης, θα τους συμβούλευα να χρησιμοποιούν κατάλληλους λαμπτήρες, ώστε να εξοικονομηθεί ενέργεια.

Επιπρόσθετα, δε θα πρέπει να με ξεχνάνε όταν πηγαίνουν για ψώνια. Γι’ αυτό καλό θα ήταν να επιλέγουν τα προϊόντα με κριτήριο όχι μόνο την ποιότητά τους, αλλά και τις πιθανές επιπτώσεις που έχει η παραγωγή τους στο περιβάλλον μου. Επιπλέον, καλό θα ήταν να προτιμούν τις γυάλινες συσκευασίες, και ιδιαίτερα εκείνες που επιστρέφονται και ξαναχρησιμοποιούνται. Ειδικά σε ό,τι αφορά τα μπουκάλια, αν δεν έχουν άλλη δυνατότητα επιλογής παρά μόνο την πλαστική συσκευασία, ας προτιμούν το πλαστικό ΡΕΤ που είναι λιγότερο βλαβερό για το περιβάλλον από ότι το PVC. Ακόμη, τους συμβουλεύω να προτιμούν τις συσκευασίες που μπορούν να ανακυκλωθούν. Θα πρέπει να θυμούνται ότι το μεγαλύτερο μέγεθος ενός προϊόντος έχει αναλογικά τη μικρότερη – σε βάρος – συσκευασία. Όταν πηγαίνουν για ψώνια ας χρησιμοποιούν ένα δίχτυ, μια υφασμάτινη τσάντα, μια σακούλα από ανακυκλωμένο χαρτί, ή έστω την ίδια νάιλον σακούλα που έχουν ξαναχρησιμοποιήσει.

Επίσης, στις διακοπές δε θα πρέπει να πετάνε αναμμένα τσιγάρα έξω από το αυτοκίνητο και μην ανάβουν φωτιά για κανένα λόγο σε δασική περιοχή, κοντά σε δέντρα ή όπου υπάρχουν ξερά χόρτα. Αν βρουν κάποιο άγριο ζώο τραυματισμένο, να ειδοποιούν αμέσως τις αρχές. Δε θα πρέπει να πετάνε σκουπίδια και πλαστικά στη θάλασσα ή στις παραλίες, γιατί αποτελούν αιτία θανάτου για πολλά ζώα. Ακόμα, δε θα πρέπει να πετάνε στη θάλασσα ή στις ακτές την πετονιά με την οποία ψάρεψαν, διότι μπορεί να μπερδευτεί στα πόδια και το ράμφος των πουλιών καταλήγοντας να γίνει θανάσιμη παγίδα γι’ αυτά. Επίσης, καλό θα ήταν οι άνθρωποι να αποφεύγουν κάθε παράνομη αλιευτική δραστηριότητα και το να πλησιάζουν ακτές που αποτελούν καταφύγιο για απειλούμενα ζώα. Τέλος, δε θα πρέπει να αγοράζουν προϊόντα προερχόμενα από απειλούμενα είδη.

Ακόμη, ένα από τα πράγματα που με έχει φθείρει πολύ είναι και η κακή χρήση του αυτοκινήτου. Οι άνθρωποι θα πρέπει να χρησιμοποιούν όπου είναι δυνατόν τα μαζικά μέσα συγκοινωνίας. Εάν συντηρούν σωστά το αυτοκίνητό τους, θα είναι σε θέση να εξοικονομήσουν μέχρι και 5% καύσιμα, και, φυσικά, να με επιβαρύνουν λιγότερο. Ακόμη, μου έχουν πει ότι εάν ελέγχουν την πίεση του αέρα στα λάστιχα θα είναι σε θέση να μειώσουν τη κατανάλωσης καυσίμων έως και 10%. Τέλος, θα με βοηθούσε πολύ εάν δε φόρτωναν άσκοπα το πορτμπαγκάζ, διότι ένα ελαφρύ αυτοκίνητο καταναλώνει λιγότερα καύσιμα ρυπαίνει λιγότερο το περιβάλλον.

Φίλε μου Άρη, όλα αυτά είναι πράγματα που εάν τα έκαναν οι άνθρωποι θα με βοηθούσαν να αναρρώσω. Ελπίζω εσύ τουλάχιστον να είσαι καλά.

Με αγάπη,

Γη

ΥΓ: Έχεις χαιρετισμούς από τη Σελήνη…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s